Reinheitsgebot-Bawarskie Prawo Czystości zostało ogłoszone i podpisane 23 kwietnia 1516r. w Ingolstadt, przez bawarskiego księcia Wilhelma IV.

„Jak latem i zimą piwo warzyć i szynkować należy”.

Prawo wymieniało składniki, jakich wolno używać do warzenia piwa. Jedynymi składnikami piwa mogły być: słód jęczmienny, woda i chmiel. Po wprowadzeniu prawa czystości, wysokiej jakości piwo z Bawarii szybko znalazło uznanie w całej Europie, a samo prawo stanowiło wzór do naśladowania.

W 1906r. uchwalona została Piwna Ustawa, która nakazywała w całych Niemczech stosowanie przepisów Bawarskiego Prawa Czystości, dokładając do wody, chmielu i słodu jedynie drożdże, które jako mikroorganizmy wyodrębnione zostały dopiero pod koniec XIX w.

Efektem długiej ewolucji w 2005r. Federalny Sąd Administracyjny wydał orzeczenie, w wyniku którego piwo zawierające cukier jest takim samym piwem jak inne gatunki tego napoju. Orzeczenie zapadło w wyniku skargi złożonej przez klasztorny browar w Neuzelle, produkujący odmianę ciemnego, słodzonego piwa o nazwie Schwarzer Abt.